• Witamy na stronie Punktu Informacyjnego Centrum Duszpasterstwa Archidiecezji Warszawskiej.
  • Zachęcamy do nadsyłania wydarzeń kulturalno-religijnych, które opublikujemy na naszej stronie.
  • Prosimy także o uwagi i komentarze dotyczące nowej strony.

Wystawy czasowe

Złote Ogniwa. Dwie katedry, dwa narody

Dodano: 01/09/2017

O bliskości naszych narodów świadczy chrześcijańska przeszłość i tradycja, sięgająca głębokiego średniowiecza, gdy nasze narody w podobnym okresie na przełomie pierwszego i drugiego tysiąclecia przyjęły chrzest. Mieliśmy wtedy swoich męczenników, którzy stali się patronami obu krajów: św. Wojciech – Polski, a św. Olaf Haraldsson – Norwegii. W tamtym okresie Słowian i Skandynawów łączyły też liczne związki dynastyczne, np. córka pierwszego władcy Polski Mieszka I – Świętosława (Sygryda Storrada) była królową Szwecji, Danii i Norwegii.
 
Historia Warszawy i Trodheim przebiegała nieco inaczej. Trondheim było pierwszą historyczną stolicą Norwegii, centrum administracyjnym i najważniejszym miejscem na duchowej mapie kraju (odpowiednikiem naszego Krakowa). Tu bowiem wybudowana została największa w całej Skandynawii świątynia – katedra Nidaros, gdzie koronowani byli królowie Norwegii. Z czasem stolica kraju przenosiła się na południe, by znaleźć się w Oslo.
Odwrotnie było z Warszawą, która najpierw pozostawała peryferyjnym miasteczkiem, by z czasem, pod koniec XVI wieku, zostać stolicą Polski. Stało się to za sprawą króla pochodzącego ze Skandynawii – Zygmunta III Wazy. Razem z tym rosło znaczenie warszawskiej świątyni św. Jana Chrzciciela, która stała się miejscem czterech ślubów królewskich i koronacji ostatniego króla Polski.
 
Z losami obu miast splecione były dzieje dwóch katedr. Katedra Nidaros swój okres świetności przeżywała w średniowieczu, potem zaś została poważnie zniszczona, głównie na skutek pożarów, ale też reformacji. Mimo to nadal stanowiła dla Norwegów ważny punkt odniesienia. W powieści norweskiej laureatki Nagrody Nobla Sigrid Undset „Krystyna córka Lavransa” świątynia ta jest miejscem pielgrzymek bohaterów książki. Co ciekawe, niedawno młody polski pisarz Andrzej Pilipiuk napisał powieść „Droga do Nidaros”, w której główny bohater pracuje właśnie przy rozbiórce ruin katedry w Trondheim.
Warszawska katedra, podobnie jak Nidaros, uległa zniszczeniu, ale w innych okolicznościach, mianowicie zburzyli ją Niemcy podczas II wojny światowej.I dla Norwegów, i dla Polaków – odbudowa katedry stała się symbolem odrodzenia kraju po tragicznych doświadczeniach historycznych. Norwegowie rozpoczęli renowację Nidaros w XIX wieku (1864), a skończyli ją w XX stuleciu. Polacy odbudowali z kolei swą świątynię w ciągu 15 powojennych lat. Dziś oba miejsca są nie tylko cennymi zabytkami architektury, sztuki i kultury, lecz także centrami duchowymi.
 
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, ul. Dziekania 1, Warszawa
Czynne: wt-pt: 12-18; sob –nd: 12-16Wstęp: 10/6 zł (bilet normalny/ ulgowy).
Bilet na wystawy czasowe obejmuje wstęp na 3 wystawy:
• „Sztuka krzyża. Krzyż w sztuce” - do 30.09.2017
• „Święta Seraficka, wybitne życie – 400. rocznica śmierci Św. Róży z Limy” - do 08.10.2017
• „Złote Ogniwa. Dwie katedry, dwa narody” - do 31.10.2017
 
 
NSRR UE EFRR

Wydatek współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 oraz ze środków budżetu województwa mazowieckiego
Informacje źródłowe na temat Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 znajdują się na stronie: www.mazowia.eu

Ta strona używa cookies (ciasteczek). Korzystanie z naszego serwisu jest jednoczesnym wyrażeniem zgody na używanie cookies (ciasteczek), zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Można zmienić ustawienia w przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek. Zaakceptuj, aby kontynuować do czego są one potrzebne można dowiedzieć się w tym miejscu.